عبرت از زبان فردوسی

جهان گر گشاده کند راز خویش

نماید سرانجام و آغاز خویش

کنارش پر از تاجداران بود

برش پر ز خون سواران بود

پر از مرد دانا بود دامنش

پر از خوبرخ چاک پیراهنش

فردوسی